Król państwo umacnia sprawiedliwością,
niszczy je ten, kto podatkami uciska. 

...

Czasem bywają takie na uboczu święta,
Dusza przez sen tak szumi, że w tym właśnie szumie
O tych, których się kocha, najmniej się pamięta...
Wszak rozumiesz? Nieprawdaż? Dziewczyna rozumie.

...

[w:] Bolesław Leśmian: Poeje. Wybrał i wstępem opatrzył Bohdan Zadura. Lublin 1989, s 164.

Jesteś jednak burżuazyjny, jak wszyscy ludzie, którzy przekroczyli trzydziestkę, a nie stali się prorokami.

(9.04.1931)

[w:] Czesław Miłosz, Jarosław Iwaszkiewicz: Portret podwójny. Warszawa 2011

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light. 

Warto posłuchać tutaj:
http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/15377
 

          Pamięci Konstantego Puzyny


Czas na mnie
czas nagli

co ze sobą zabrać
na tamten brzeg
nic

więc to już
wszystko
mamo

tak synku
to już wszystko

a więc to tylko tyle

tylko tyle

więc to jest całe życie

tak całe życie

[w:] Tadeusz Różewicz: Płaskorzeźba. Wrocław 1991, s. 19

Kto chce zostać rzeźbiarzem, musi najprzód być skończonym kowalem (...) aby zżyć się z podstawowym materiałem jakim jest żelazo i stal, opanować uderzenie młotka, działanie pilnika (...). Następnie musi poznać stolarkę, żeby wiedzieć, co jest drzewo, różne drzewa, warsztat stolarski, zżyć się jak najintensywniej z piłą, pilnikiem, raszplą i heblem (...).

Rzeźbiarz przyszły musi przebywać ze dwa lata w kamieniołomach, poznać sposoby wydobywania bloków, manipulować nimi, poznać siłę łomu i wagi, łupliwości przeróżnych kamieni i granitów.

[w:] August Zamoyski: O rzeźbieniu. "Nike" 1937, s. 145.

Ale książki będą na półkach, prawdziwe istoty,
Które zjawiły się raz, świeże, jeszcze wilgotne,
Niby lśniące kasztany pod drzewem w jesieni,
I dotykane, pieszczone, trwać zaczęły
Mimo łun na horyzoncie, zamków wylatujących w powietrze,
Plemion w pochodzie, planet w ruchu.
Jesteśmy — mówiły, nawet kiedy wydzierano z nich karty
Albo litery zlizywał buzujący płomień.
O ileż trwalsze od nas, których ułomne ciepło
Stygnie razem z pamięcią, rozprasza się, ginie.
Wyobrażam sobie ziemię kiedy mnie nie będzie
I nic, żadnego ubytku, dalej dziwowisko,
Suknie kobiet, mokry jaśmin, pieśń w dolinie.
Ale książki będą na półkach, dobrze urodzone,
Z ludzi, choć też z jasności, wysokości.

[w:] Czesław Miłosz, Kroniki. Kraków 1988, s. 25.