Czasami przypuszczam, że dobrzy czytelnicy są w jeszcze większym stopniu szczególnymi łabędziami ciemności niż dobrzy autorzy. Czytanie, w każdym razie, jest czynnością późniejszą niż pisanie: bardziej zrezygnowaną, bardziej kurtuazyjną, bardziej intelektualną. (Jorge Luis Borges)
Kategorie: Wszystkie | !NDEKS | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | O | P | Q | R | S | T | V | W | Z
RSS
poniedziałek, 09 kwietnia 2012
Brian Greene: Piękno Wszechświata

Czytelników interesujących się matematyką zaciekawi pewnie, że rozmaitość Calabiego-Yau jest zespoloną rozmaitością Kählera o znikającej pierwszej klasie Cherna. W 1957 roku Calabi wyraził przypuszczenie, że każda taka rozmaitość ma metrykę o zerowym tensorze Ricciego. Yau potwierdził tę hipotezę w 1977 roku.

Przeł. Ewa L. Łokas i Bogumił Bieniok


Przypis 8 do rozdziału ósmego [w:] Brian Greene: Piękno Wszechświata. Superstruny, ukryte wymiary i poszukiwania teorii ostatecznej. Warszawa 2002. s. 393

Tagi: Greene
23:58, te.em , G
Link Dodaj komentarz »
| < Wrzesień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zakładki: